لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : پاورپوینت
نوع فایل : powerpoint (..ppt) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد اسلاید : 22 اسلاید
قسمتی از متن powerpoint (..ppt) :
مرگ ناگهانی ورزشکاران
پاسخ به این سوالات
شایع ترین علت مرگ ناگهانی ورزشکاران چیست؟
خطر وقوع مرگ ناگهانی در مردان و زنان ورزشکار چگونه است ؟
آیا میزان وقوع مرگ ناگهانی در رشته های م خ تلف ورزشی متفاوت است و در اینصورت در چه رشته های شایعتر است ؟
مرگ ناگهانی در ورزشکاران در چه زمانی بیشتر اتفاق می افتد؟
آیا میزان مرگ ناگهانی ورزشکاران در هنگام استراحت بیشتر اتفاق می افتد یا هنگام مسابقات ؟
علل مهم مرگ ناگهانی در ورزشکاران شامل چه مواردی می باشد؟
علل مهم قلبی و غیر قلبی شایع ایجاد کننده مرگ ناگهانی در ورزشکاران چیست؟
مهم ترین برنامه ها و روش های تشخیصی بیماری های قلبی در ورزشکاران شامل چه مواردی می باشد ؟
مقدمه
سندرم مرگ ناگهانی در ورزشکاران یک رخداد بسیار نامطلوب و متاثر کننده است.
اصولا به مرگ هایی که طی یک ساعت پس از حمله اولیه قلبی به مرگ منتهی میشود مرگ ناگهانی می گویند.
حقایقی در مورد مرگ ناگهانی ورزشکاران
بیش از هفتاد و پنج درصد موارد مرگ ناگهانی ورزشکاران ، مربوط به اختلالات قلبی و عروقی است .
مرگ ناگهانی قلبی در رشته های ، فوتبال ، دومیدانی ، دوچرخه سواری و بسکتبال شایع تر است .
خطر وقوع مرگ ناگهانی در مردان ورزشکار بیش از زنان ورزشکار است .
حقایقی در مورد مرگ ناگهانی ورزشکاران
در بعضی از منابع میزان بروز مرگ ناگهانی در مردان و زنان ورزشکار تفاوت محسوسی از نظر مرگ ناگهانی ذکر نکرده اند .
احتمال بروز آن به هنگام فعالیت فیزیکی بیشتر از زمان استراحت است .
خطر وقوع مرگ ناگهانی در زمان مسابقه به مراتب بیش از هنگام تمرین است .
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 15 صفحه
قسمتی از متن word (..doc) :
1
تغذیه در ورزشکاران
مقدمه
رژیم غذایی یک ورزشکار باید در یک مطلب اساسی با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت داشته باشد . ورزشکاران علاوه بر احتیاجات زندگی روزمره ، نیاز به سوخت برای تمرین و مسابقه دارند غذا سوخت لازم برای ورزشکاران را تأمین می کند ولی اغلب ورزشکاران از سوختی که در مخازن خود میریزند غافلند . پروتئین ، چربی و کربو هیدراتها سوخت بدن ( انرژی ) شما هستند . همه غذا ها ترکیب یکسانی از نظر محتوا ندارند . همانگونه که ماشینهای مسابقه نیاز به بنزین با درجه اکتان بالا دارند. ورزشکاران نیز نیاز به مواد غذایی دارای درجه کربوهیدرات بالا دارند .
کالری
یک ورزشکار نوجوان ( به خصوص فردی که در حال رشد است ) نسبت به هر زمان دیگری از زندگی نیاز بیشتری به کالری دارد . انرژی مورد نیاز همچنین به نوع ورزش تخصصی و برنامه تمرین شما بستگی دارد . یک دختر نوجوان با جثه متوسط که دارای فعالیت متوسط و هنوز در حال رشد است به حدود 2200 کالری در روز نیاز دارد ، حال آنکه یک دختر 15 ساله با جثه کوچک که رشدش کامل شده به حدود 1800 کالری یا کمتر نیاز دارد . پسران نوجوان بالاخص نیاز بسیاری به کالری دارند . یک پسر نوجوان در حداکثر رشد ممکن است به 4000 کالری در روز احتیاج داشته باشد . میزان کالری که در ورزش نیز می سوزد متفاوت است تمرین پیش از یک فصل در یک تیم فوتبال ممکن است در روز 500 کالری یا بیشتر بسوزاند.
کربوهیدراتها
کربوهیدراتها بهترین سوخت برای ورزشکاران هستند.چرا که در مقایسه با چربی و پروتئین برای سوختن نیاز به اکسیژن کمتری دارند.در صورتی که به اندازه کافی از کربوهیدراتها استفاده کنید قادر خواهد بود شدیدتر ورزش کنید.(چه در هنگام ورزش و چه در مسابقه)
یک رژیم پر کربوهیدرات به شما اجازه میدهد که به خاطر بازسازی ذخایر کربوهیدراتی و کاهش زمان بازگشت به حالت اولیه سخت تر تمرین نمایید.رژیم غذایی در زمان تمرین به ویژه حائز اهمیت است.چرا که اگر شما قادر به تمرین شدیدتر باشید،در طی مسابقه نیز به سطوح بالاتری از کارایی می رسید.هر بادی60-50 در صد کالری مصرفی خود را از کربوهیدراتها تأمین کند.به عنوان یک ورزشکار شما حتی به مقادیر بیشتری در حد 70-60 در صد کالری مصرفی 10-6 گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن نیاز خواهد داشت.در صورتی که یک ورزشکار استقامتی
2
هستید،نیاز شما به کربوهیدرات میتواند تا 90-70 در صداز کالری مورد نیاز روزانه شما افزایش یابد.
غذاهای کم محتوا ذخایر کربوهیدرات بدن شما را کاهش خواهد داد و انرژی شما را تحلیل خواهند برد.به نحو مشابه،در صورتی که به جای کربوهیدراتها از غذاهای پرچرب و پر پروتئین استفاده کنید،نخواهید توانست انرژی مناسب برای تمرین و مسابقه مطلوب را تأمین نماید.
پروتئین
زمانیکه به عنوان منبعmaintenance انرژی بکار رود پروتئین در رشد،نگه داری و ترمیم بافتهای بدن دخالت دارد.بر خلاف کربوهیدراتها یک سوخت گرانبها و کم بازده به شمار می آید.از آن جهت گرانبها محسوب می شود که به خاطر مصرف شدن به عنوان سوخت، پروتئین نخست باید به کربوهیدرات یا چربی تبدیل شود که مستلزم صرف انرژی و تولید سموم است.شما برای دفع سموم آب را از دست می دهید که میتواند به کم آبی(دهیدراسیون) منجر شود که خطری برای ورزشکاران است.از آن جهت کم بازده است که استفاده از پروتئین به منظور تأمین انرژی با نقش اولیه پروتئین یعنی رشد،نگهداری و ترمیم بدن سازگار نیست.
از آنجا که بدن ورزشکاران کمی بیشتر در معرض آسیب و جراحت می باشد،نیاز ورزشکار به پروتئین کمی بیشتر از یک فرد غیر ورزشکار است.در صورتی که ورزشکار به برنامه های پرورش اندام و افزایش حجم عضله می پردازد،نیاز به پروتئین بیشتری دارد.برای ورزشکاران استقامتی پروتئین نقش یک باک سوختی ذخیره و به عنوان پشتیبانی کربوهیدراتها سوخت اصلی را ایفا می کند.در کتب،توصیه میشود که یک ورزشکار در حال رشد حدود5/1 گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن مصرف کند.استفاده از یک رژیم متعادل نیاز پروتئینی ورزشکار را تأمین میکند و نیازی به مکمل های پروتئینی وجود ندارد.مصرف زیاد پروتئین میتواند با افزایش ازت،اوره و آمونیوم موجب ضعف شدید گردد.در ورزشکارانی که فراورده های گوشتی و لبنی را مصرف نمی کنند یا رژیم های خاص گیاهخواری دارند ممکن است نیاز به پروتئین تأمین نشود.
به هر حال همیشه باید این 8 نکته را مد نظر قرار داد که رشد عضلانی با خوردن غذاهای پر پروتئین افزایش نمی یابد بلکه ورزش است که باعث بزرگی عضلات میگردد.
چربی
3
با وجود آنکه اغلب ورزشکاران تلقی نامناسبی از چربی دارند،شما باید بدانید که چربی یک ماده مغذی ضروری است و نقشهای حیاتی زیادی را ایفا می کند.
چربی پوست و بدن را تشکیل می دهد.
از طریق ساخت هورمونها بدنتان را تنظیم میکند.
به حالت عایق و محافظ برای احشای داخلی عمل میکند.
به ترمیم بافتهای آسیب دیده و جنگ با عفونت ها کمک میکند.
منبعی برای انرژی است.
چربیها راهی برای ذخیره انرژی در بدن هستند.چربیها را به عنوان یک باک ذخبره در نظر بگیرید.شما دوست دارید که سوخت ذخیره کافی داشته باشید ولی یک باک سنگین به قیمت از دست رفتن سرعت و قدرت شما تمام می شود.
ورزشکارای تقریبأ به همان اندازه افراد غیر ورزشکار به چربی نیاز دارند.ولی از آنجا که ورزشکاران به کالریهای بیشتری نیازمندند و باید نیاز مضاعف خود به کالری را از کربوهیدرتها تأمین کنند،درصد توصیه شده کالری از چربی کمتر است(25-20 درصد برای ورزشکارران در مقابل 30-20درصد برای غیرورزشکار)
به عنوان مثال یک غیر ورزشکار و یک ورزشکار ممکن است هر دو 600 کالری از چربی بدست آورند،ولی در فرد غیرورزشکار 2000 کالری و در فرد ورزشکار3000 کالری است.کربوهیدراتها و پروتئین باید 1000 کالری اضافی مورد نیاز ورزشکار را تأمین کنند.
مایعات و الکترولیتها
ورزشکاران به نوشیدن مایعات و الکترولیتهای اضافی نیاز دارند تا بدنشان را سرد نگه دارند.یک فرد بزرگسال متوسط باید در روز10- 8 لیوان مایعات مصرف نماید.نیاز شما به مایعات ممکن است در زمان بیش از یک ساعت فعالیت در گرما به دو یا حتی سه برابر افزایش بیابد حتی در روزهای خنک و فعالیت های کوتاه مدت شما باید بیشتر از یک فرد غیر ورزشکار بنوشید.
ویتامین و املاح
زمانی که انرژی بیشتری مصزف کنید،افزایش می یابد.نیاز شما به بسیاری از ویتامین های خانوادهB که به بدن در سوختن کربوهیدراتها کمک میکنند در غلات و حبوبات یافت میشود.ویتامین های B و آنهایی که به پردازش پروتئینی ها یاری میرسانند
5
در فراورده های گوشتی و لبنی وجود دارند،بنابراین شما می توانید از طریق خوردن بیشتر این غذا با یک تیر دو نشان بزنید و افزایش نیاز خود به انرژی را رفع کنید.
ورزش و مکملهای غذایی
بیشتر متخصصین تغذیه معتقدند که غذا بهترین منبع مواد مغذی است.در صورتی که غذاهای متنوعی از غلات،سبزیجات،میوه جات،لبنیات و گوشت مصرف کنید،به قرص های ویتامین و مواد معدنی نیاز پیدا نمی کنید.با این وجود در صورتی که نوعی بیماری یا نیازهای تغذیه ای خاصی دارید که با منابع معمول غذایی قابل رفع نیست یا اینکه اصولاً از یک نوع مواد غذایی خاص استفاده نمی کنید(مثلاً از شیر تا سایر محصولات لبنی مصرف نمی کنید). ممکن است مکمل برای شما سودمند باشد.
شرایط زیر احتمالاً نیاز به مکمل دارد:
کمبود لاکتات:افراد مبتلا به کمبود لاکتات قادر به هضم شیر و برخی فرآورده های شیر نیستند در صورتی که این افراد به اندازه کافی از سایر مواد غذایی محتوی کلسیم فراوان (نظیر اسفناج،کلم و باقلا)استفاده نکنند،مصرف یک مکمل کلسیمی مفید خواهد بود.به طور مشابه افرادی که آلرژی به شیر دارند یا از شیر و محصولات آن خوششان نمی آید نیز احتمالاً از مکمل کلسیمی سود خواهند برد.رژیم گیاهخواری،ویتامین B12،آهن،روی و مکمل های کلسیمی ممکن است مورد نیاز باشند.
کمبود ویتامین یا مواد معدنی:
در صورت تشخیص کمبود ویتامین یا یک ماده معدنی بخصوص،استفاده از مکمل در درمان این کمبود کمک کننده می باشد.
اما چگونه میتوانید بفهمید که نیازهای خاص دارید یا اینکه رژیم غذایی شما فاقد مواد مغذی کلیدی است؟
به عنوان یک ورزشکار شما از ارزیابی تغذیه ای برای بررسی عادات غذایی اخیرتان،تشخیص مواردی که به طور مناسب رعایت می کنید،برای نشان دادن راههای بهبود و شناسایی نیاز خود به مکمل ها سود خواهید برد.تجربه نشان میدهد ورزشکاران از مکملهایی استفاده میکنند که رژیم غذایی آنها بطور کامل این نیازها را تأمین نموده و در مورد مواد مغذی که کمبود دارند از مکمل مناسب استفاده نمی نمایند یک ارزیابی تغذیه ای میتواند خلاءهای تغذیه ای شما را پرکند.
بسیاری از ورزشکاران حرفه ای ادعا می کنند که از مصرف مکملها سود برده اند مع الوصف در مورد ادعای این ورزشکاران دو نکته را باید به خاطر داشت:نخست آنکه بسیاری از این ورزشکاران حرفه ای از طریق انجام فعالیت های بسیار شدید و طاقت فرسا به بدنشان فشار م
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 9 صفحه
قسمتی از متن word (..doc) :
چرا ورزشکاران غذا می خورند؟
اگر از افراد عادی بپرسید که چرا غذا می خورید ، پاسخ انها احتمالا یکی از این عبارات خواهد بود: ((برای زنده ماندن)) یا ((به خاطر اینکه گرسنه می شویم)). در این میان اگر هم کسی خیلی شکم پرست و خوش اشتها باشد به طعم غذاها و لذت حاصل از آن هم اشاره می کند.
همه این پاسخها، مناسب و درست است اما هیچ یک پاسخ پرسش ما که چرا ورزشکاران غذا می خورند، نیست. دلایل زیادی برای تغذیه ورزشکاران وجود وجود دارد، اما مخرج مشترک همه این دلایل یک چیز است(برای پیروز شدن، و برای ممتاز بودن در فرایند ورزش). امروزه این گفته قدیمی (0شما همان چیزی هستید که می خورید)) درباره ورزشکاران معنای جدیدی یافته است که ناشی از جهش باور نکردنی علم زیست شیمی تغذیه در چند سال اخیر است.
دلایل اختصاصی تغذیه ورزشکاران اساس برنامه تغذیه کامل ورزشی شما را می سازد. به این فهرست نگاه کنید:
1. افزایش انرژی برای توان درازمدت 0هوازی و کوتاه مدت (غیر هوازی9.
2. جایگزینی مواد از دست رفته از راه تعرق .
3. افزایش قدرت و توان بدن.
4. افزایش بافت عضلانی.
5. کاهش چربی های بدن.
6. افزایش بهداشت عمومی و اصلاح کارکرد تمام فرایندهای بدن.
7. برطرف کردن درد.
8. افزایش تمرکز حواس و ذهن.
9. ترمیم آسیبها و بافتهای جراحت دیده.
10. سرعت دادن به بهبود وضعیت بدن در بین تمرینات .
همان طور که هیچ غذایی تمام فواید فوق الذکر را یکجا در بر ندارد، هیچ ورزشکاری هم تمام دلایل فوق را در یک زمان در نظر نمی گیرد. به عنوان مثال جامع، فرض می کنیم که شما یک ورزشکار بدنساز هستید که هدفش از غذا خوردن افزایش اندازه عضلات است، بنابراین هدف شما مسلما از هدفهای تغذیه ای یک ورزشکار سه گانه که برای افزایش توان هوازی خود غذا می خورد متفاوت است.
وظیفه شما در طراحی برنامه تغذیه کامل ورزشی این است که با توجه به آن دسته از هدفهایی که به کارتان می اید اطلاعاتی را که در این زمینه در فصلهای بعدی می آوریم جمع آوری کنید و به کار بندید. برای دانستن چه و چگونه خوردن ، باید هدفهای ویژه ای را در نظر داشته باشید. در عین حال که آخرین یافته های علمی آمده در این کتاب را باز می خوانید این هدفها را در ذهن داشته باشید.
امروزه دانش ورزش به سرعت رو به گسترش است. دیگر نمی توان تنها با تکیه بر استعداد و غریزه و توسل جستن به تمرینات ورزشی به عالیترین مدارج ورزشی دست یافت. تمام ورزشکاران- اعم از علاقه مندان امادگی جسمانی و ورزشکاران مبتدی تا ورزشکاران نخبه- می توانند با استفاده از دانش تمرینات ورزشی و تغذیه علمی، توان ورزشی خود را تا حد قابل توجهی ارتقاء دهند.
از میان تغذیه علمی و تمرینات ورزشی، زمینه تغذیه علمی عوامل متغیرتر و پیچیده تر – و در عین حال ناشناخته تری – را معرفی می کند. اما همین ((ناشناخته ها)) است که با پیشرفت علم گره از رازشان گشوده می شود وبه عنوان عوامل ضروری در تغذیه کامل ورزشی مطرح می شود.
یشرفتهای نوین در زمینه زیست شیمی تغذیه ای، دانش ما را درباره چه خوردن، چگونه خوردن، و چه موقع خوردن افزایش داده است. ما امروزه برای تعالی استانداردهای موجود خود از امکانات زیست شیمی سود می ج.ییم . در زمانه ای که قهرمانی غالبا با هزارم ثانیه ای تعیین می شود، ورزشکاران چون شما باید از هر منبعی برای بدست آوردن این عنوان سود بجوید.
پس دریافتیم که پرسش (0چرا شما غذا می خورید)) باید پاسخهای کافی و وافی داشته باشد. این روزها، هر کسی که تمرین می کند و یا مسابقه می دهد باید یک جدول تمرینی داشته باشد.
نیازهای غذایی ورزشکاران
ورزشکارانی که در بالاترین سطوح ورزشی رقابت می کنند، از جرگه آدمهایی معمولی نیستند. در حقیقت ، ایشان در طبقه بندی آماری و پنهان در کامپوتر اداره نظارت بر مواد غذایی و دارویی جایی ندارند.
به راستی ، آنچه اداره نظارت بر مواد غذایی و دارویی ایالات متحده برای تغذیه پیشنهاد می کند شباهتی به آنچه نیاز داریم ندارد. این اداره ، حداقل نیاز غذایی برای برقراری سلامتی در افراد معمولی و کم تحرک را اندازه گیری کرده است- نه نیاز غذایی لازم برای ورزشکاران پر فعالیت را.
با این اوصاف، اگر باز هم دلیل دیگری برای اثبات کم بودن مقدار پیشنهادی مذکور برای ورزشکاران می خواهید کافی است تا ناکافی بودن این مقدار حداقل آمادگی جسمانی توجه کنید. امریکا، در کل، دچار سوء تغذیه است.
سوء تغذیه در ایالات متحده
این گفته، طنز غمناکی است اگر اعتراف کنیم که 60 درصد از مردم ایالات متحده حداقل نسبت به یکی از مواد غذایی سوء تغذیه دارند. علی رغم فرایند موسوم به ((غنی کردن)) غذاهای عمل آورده شده در ایالات متحده ، اکثر امریکاییان هنوز هم حداقل نیازهای غذایی خود را دریافت نمی کنند. برخی از پژوهشهای اخیر این گفته را تایید می کند:
اولین پژوهش معاینه بهداشت و تغذیه در سال 1976 بر روی 28000 نفر، از سن 1 تا بعضی از مواد غذایی در خون ایشان ، و علائم سوء تغذیه بود. نتیجه ؟ از هر 10 زن امریکایی 9 نفر دچار کمبود آهن غذایی بود و تنها نیمی از زنان در غذایشان کلسیم کافی وجود داشت.
پژوهشهای 10 ایالت در سال 1972 کمبودهای تغذیه ای مشابهی را در جمعیت 86 هزار نفری مورد مطالعه اشکار کرد. از هر سه نفر یک نفر انان دچار کمبود ریبوفلاوین بود؛ ماده ای غذایی که گمان می رفت به مقدار فراوان در فراورده ای لبنی، غلات، و نانها موجود باشد. در کل، 70 درصد افراد مورد آزمایش دچار فقر غذایی بودند.
پژوهش مصرف غذایی ملی در سال 1980 نشان داد که 33 درصد افراد خانواده هایی که در این تحقیق شرکت کرده بودند و جمعیت آنها بالغ بر 15 هزار می شود، دچار کمبود کلسیم و پیروکسین رژیم غذایی هستند. کمبود منزیم در 25 درصد افراد، و کمبود آهن و ویتامین ها در 20 درصد انان دیده شد. این همه کمبود غذایی در کشوری است که معروف به فراوانی و تنوع مواد غذایی است.
حتی حدود 33 درصد افراد تحصیلکرده و آگاه به تغذیه و بهداشت غذایی هم دچار فقر مواد غذایی هستند. چرا؟ یکی از دلایل ایم امر آن است که محتوای غذایی غذاهای مختلف با یکدیگر تفاوت دارد. از همه بدتر آنکه ، غالبا مردم برای تعیین محتوای غذایی غذاهای مختلف به جدولهایی که از طرف بیمارستانها و مراکز بهداشتی ارائه می شود رجوع می کنند در حالی که این مقادی در مورد بسیاری از مواد غذایی صدق نمی کند.
برای مثال ، مقدار ویتامین C در مرکبات از مقادیر بسیار کم تا 116 میلی گرم در هر 100 گرم تفاوت می کند و این یعنی بیش از 100 واحد اختلباف . جوانه گندم تازه هم می تواند دارای مقادیر متفاوتی از ویتامین E از 21 ر 3 تا 21 میلی گرم آلفا TE در هر 100 گرم باشد، یعنی دارای تفاوتی 6 برابر. نمونه های هویج نیز، از هویج های کم رنگ و بی خاصیت تا هویجهای عالی و نارنجی پر رنگ، می تواند از 70 میکرو گرم بتاکاروتن تا 1850 میکروگرم در هر 100 گرم هویج تغییر ماهیت داشته باشد. مینیرو برای بتاکاروتن حدود 1000 میکروگرم است، بنابراین هویج هایی که روزانه مصرف می کنیم می توانند بتاکاروتن ناکافی یا بیش از حد داشته باشد.
وضعیت مواد معدنی غذاها هم بهتر از این نیست. بر حسب میزان عمل آوردن غذاها، میزان مواد معدنی آنها هم تا 200 برابر تفاوت می کند. کنسرو کردن ، پختن، رنگ کردن، انجماد غذا، و تمهیدات دیگر ، باعث از بین رفتن مواد معدنی و ویتامین های مواد غذایی می شود.